Masaż tajski jest jedną z najstarszych dziedzin sztuki lekarskiej. Wywodzi się on z Indii i Chin. Hindusi już w 1800 roku p.n.e. dostarczyli skrzętne wskazówki przeprowadzania masażu, który najpierw był elementem kultu religijnego, a w późniejszym czasie został wliczony do metod leczenia. Z krótkich przekazów pisemnych wiadomo, że w leczeniu niektórych chorób medycy przepisywali masaż. Świadczą o tym notki w dziełach HIPOKRATESA, Celsusa i Galena. W Grecji sportowcy uczestniczący w igrzyskach olimpijskich namaszczali i natłuszczali ciało oliwą przed zwodami. Były to pierwsze w świecie zabiegi, będące początkiem masażu, nazywanego klasycznym. W kronikach historycznych państwa rzymskiego odnajdują się zapiski, świadczące o tym, że Juliusz Cezar, cierpiący na rwę kulszową, był uzdrawiany masażem z użyciem głaskania, szczypania i ugniatania. Można więc mniemać, że Rzymianie stosowali masaż nie tylko jako zabieg sportowy i kosmetyczny, ale również leczniczy. W niektórych państwach słowiańskich w tym także w Polsce, istniały łaźnie parowe, w których klepano się rózgami, w celu osiągnięcia poprawy krążenia.
Brak powiązanych postów.
